Adhyaya 61 — The Second Manvantara Begins: The Brahmin’s Swift Journey and Varuthini’s Temptation on Himavat
यथा वै वैदिकं कर्म स्वकाले नोज्झितं मया ।
तेन सत्येन पश्येयं गृहस्थोऽद्य दिवाकरम् ॥
yathā vai vaidikaṃ karma sva-kāle nojjhitaṃ mayā | tena satyena paśyeyaṃ gṛhastho 'dya divākaram ||
കാരണം ഞാൻ യഥാകാലങ്ങളിൽ വൈദിക കർത്തവ്യങ്ങളെ അവഗണിച്ചിട്ടില്ല; ആ സത്യത്തിന്റെ ബലത്താൽ ഞാൻ—ഗൃഹസ്ഥനായിട്ടും—ഇന്ന് സൂര്യനെ ദർശിക്കട്ടെ.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Regular, timely duty (kāla-niyama) is a cornerstone of dharma; the verse implies that integrity in daily obligations generates a trustworthy ‘truth-force’ (satya-bala).
Ācāra (conduct) and ritual discipline; not a direct pancalakṣaṇa unit.
The ‘sun’ signifies illumination and right discernment; the householder who does not abandon timely duties is promised continued inner light, even amid worldly responsibilities.