Shloka 66
Adhyaya 61 — The Second Manvantara Begins: The Brahmin’s Swift Journey and Varuthini’s Temptation on Himavat
ब्राह्मण उवाच अष्टावात्मगुणा ये हि तेषामादौ दया द्विज ।
तां करोṣi कथं न त्वं मयि सद्धर्मपालक ॥
brāhmaṇa uvāca aṣṭāv ātma-guṇā ye hi teṣām ādau dayā dvija | tāṃ karoṣi kathaṃ na tvaṃ mayi saddharma-pālaka ||
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജ, ആത്മാവിന്റെ എട്ട് ഗുണങ്ങളിൽ ദയയാണ് ശ്രേഷ്ഠം. നീ സത്യധർമ്മം പാലിക്കുന്നവളെന്ന് പറയുമ്പോഴും, എനിക്കു നേരെ ആ ദയ എന്തുകൊണ്ട് കാണിക്കുന്നില്ല?
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharmic", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Compassion is asserted as primary among virtues; true dharma is measured by conduct toward others, not by claims, status, or seductive power.
Dharma-upadeśa within narrative; not a sarga/manvantara/genealogy passage.
Invoking ‘dayā’ reframes the encounter from desire to ethics: the higher self is compassion-led, while the lower self is impulse-led.