Adhyaya 57 — The Ninefold Divisions of Bharata: Mountains, Rivers, and Peoples
वातस्वनो वैद्युतश्च मैनाकः स्वरसस्तथा ।
तुङ्गप्रस्थो नागगिरि रोचनः पाण्डराचलः ॥
vātasvano vaidyutaś ca mainākaḥ svarasas tathā | tuṅgaprastho nāgagirī rocanaḥ pāṇḍarācalaḥ ||
വാതസ്വനയും വൈദ്യുതയും; മൈനാകയും സ്വരസയും; തുങ്ഗപ്രസ്ഥ, നാഗഗിരി, രോചന, പാണ്ഡരാചല—ഇവ അവിടെ ഉള്ള പർവ്വതങ്ങളാണ്.
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The landscape is remembered through meaningful names (‘shining’, ‘wind-sounding’), implying that nature is apprehended through qualities (guṇas) and not only through utility.
‘Sthāna’—continued mountain catalog.
Names like ‘lightning’ and ‘shining’ can hint at tejas (inner radiance). Mountains become external correlates of inner energies celebrated in yogic and tapas traditions.