Shloka 27
Adhyaya 32 — Rules for Parvana Śrāddha: Foods that Please the Ancestors and Items to Avoid
श्रद्धया परया दत्तं पितॄणां नामगोत्रतः ।
यदाहारास्तु ते जातास्तदाहारत्वमेति तत् ॥
śraddhayā parayā dattaṃ pitṝṇāṃ nāma-gotrataḥ / yad āhārās tu te jātās tad āhāratvam eti tat
പിതൃഗണങ്ങളെ അവരുടെ നാമവും ഗോത്രവും ചൊല്ലി പരമശ്രദ്ധയോടെ അർപ്പിക്കുന്ന ദാനം തന്നെയാണ് അവരുടെ ആഹാരമാകുന്നത്—അവർക്ക് യോജിക്കുന്ന പോഷണത്തിന്റെ ഏത് രൂപമോ, ആ അർപ്പണം അതേ രൂപ/സ്ഥിതിയിലേക്കു എത്തുന്നു.
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Intention and reverent precision matter: faith (śraddhā) plus correct relational addressing (nāma-gotra) is said to transform the material offering into a fitting benefit for subtle recipients.
Ritual-dharma teaching; not one of the five characteristics, but a practical theology of how offerings ‘reach’ their intended recipients.
Naming and gotra function like an ‘address’ in subtle space; śraddhā is the energizing force that converts gross offering into subtle nourishment compatible with the pitṛs’ plane.