Shloka 12
Adhyaya 24 — Kuvalayashva’s Refusal of Gifts and the Vision of Madalasa’s Maya
तद्वयं त्वत्प्रसादेन धनरत्नादिसञ्चयान् ।
पितृमुक्तान् प्रयच्छामः कामतो नित्यमर्थिनाम् ॥
tad vayaṃ tvatprasādena dhana-ratnādi-sañcayān |
pitṛmuktān prayacchāmaḥ kāmato nityam arthinām ||
അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ പ്രസാദത്താൽ, അപേക്ഷിക്കുന്നവർക്കു എപ്പോഴും അവരുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം, ഞങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ സമ്മതത്തോടെ വിട്ടുനൽകപ്പെട്ട ധനം, രത്നം മുതലായ നിധികൾ ഞങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യും।
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Even generosity is framed as disciplined and sanctioned: giving is enabled by grace (prasāda) and regulated by elder authority (pitṛ). The verse presents dāna as a dharmic institution, not mere impulse.
Narrative ethics (ākhyāna) rather than pañcalakṣaṇa categories.
‘Prasāda’ implies a descending power that unlocks ‘sañcaya’ (stored potential). ‘Pitṛmukta’ suggests that power becomes wholesome only when released through proper lineage-order, i.e., aligned with dharmic hierarchy.