Shloka 108
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
जीवितं गुणिनः श्लाघ्यं जीवान्नेव मृतोऽगुणः ।
गुणवान् निर्वृतिं पित्रोः शत्रूणां हृदयज्वरम् ॥
jīvitaṃ guṇinaḥ ślāghyaṃ jīvanneva mṛto 'guṇaḥ | guṇavān nirvṛtiṃ pitroḥ śatrūṇāṃ hṛdaya-jvaram ||
സജ്ജനരുടെ ജീവിതം പ്രശംസനീയം; ദുഷ്ടൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരിച്ചവനോടു തുല്യം. സദ്ഗുണവാൻ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ആനന്ദം നൽകുകയും ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ജ്വരം ഉണർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Guṇa (character) is the measure of being truly alive; virtue produces social trust and familial happiness, while also functioning as moral strength that unsettles wrongdoing.
Dharma-oriented aphoristic teaching within narrative; not a cosmological or manvantara enumeration.
‘Enemies’ may denote inner vāsanās; virtue generates inner ‘heat’ for impurities, making them restless until they subside.