Adhyaya 15 — Karmic Retribution: Rebirths After Naraka and the King’s Compassion in Hell
पुत्र उवाच ततोऽपतत् पुष्पवृष्टिस्तस्योपरि महीपतेः ।
विमानञ्चाधिरोप्यैनं स्वर्लोकमनयद्धरिः ॥
putra uvāca tato 'patat puṣpavṛṣṭis tasyopari mahīpateḥ | vimānañ cādhiropyainaṃ svarlokam anayad hariḥ ||
പുത്രൻ പറഞ്ഞു— അപ്പോൾ ആ രാജാവിന്മേൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്തു. ഹരി അവനെ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഇരുത്തി സ്വർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Public honor (flowers) and divine conveyance (vimāna) symbolize the recognition of dharma. The narrative reinforces that compassionate intention is not ‘wasted’; it is affirmed at the cosmic level.
Ākhyāna serving dharma instruction; not cosmogenesis or genealogy proper.
The vimāna is a symbol of subtle-body ascent: uplift from heavy karmic states to lighter realms. The flower-rain signifies inner purity (sattva) manifesting outwardly as auspiciousness.