Shloka 24
Adhyaya 15 — Karmic Retribution: Rebirths After Naraka and the King’s Compassion in Hell
मधु हृत्वा नरो दंशः पूपं हृत्वा पिपीलिकः ।
चोरयित्वा तु निष्पावान् जायते गृहगोलकः ॥
madhu hṛtvā naro daṃśaḥ pūpaṃ hṛtvā pipīlikaḥ | corayitvā tu niṣpāvān jāyate gṛhagolakaḥ
തേൻ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ കടിക്കുന്ന കീടമായി (ഗാഡ്ഫ്ലൈ പോലുള്ളത്) പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു; പൂപം/കേക്ക് മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ഉറുമ്പായി ജനിക്കുന്നു. നിഷ്പാവം (ഒരു തരത്തിലുള്ള പയർ) മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ഗൃഹഗോലക—വീട്ടിൽ വസിക്കുന്ന ചെറുജീവി/കീടം—യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bibhatsa", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text frames theft as a direct violation of dharma that degrades human agency into instinct-bound forms. The specificity (item-by-item) reinforces that even “small” thefts have consequences, cultivating restraint (asteya) and respect for others’ livelihood.
Primarily Dharma/Ācāra material and karma-vipāka teaching rather than the core pañcalakṣaṇa topics; it aligns most closely with ancillary instruction often embedded alongside Purāṇic narratives (not sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa/vaṃśānucarita).
Symbolically, craving (for sweetness/foodstuffs) pulls consciousness downward into forms associated with scavenging and compulsion. The “house-dweller/vermin” result hints at attachment to domestic consumption turning into bondage within the household sphere.