Shloka 25
Adhyaya 12 — The Son Describes the Narakas: Mahāraurava, Tamas, Nikṛntana, Apratiṣṭha, Asipatravana, and Taptakumbha
योजनानां सहस्रं यो ज्वलदग्न्यास्तृतावनिः ।
तप्ताः सूर्यकरैश्चण्डैर्यत्रातीव सुदारुणैः ॥
yojanānāṃ sahasraṃ yo jvaladagnyāstṛtāvaniḥ | taptāḥ sūryakaraiś caṇḍair yatrātīva sudāruṇaiḥ ||
അവിടെ ആയിരം യോജന വ്യാപ്തിയുള്ള ഒരു പ്രദേശമുണ്ട്; അതിന്റെ നിലം ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയാൽ വിരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ ജീവികൾ സൂര്യന്റെ തീക്ഷ്ണവും അത്യന്തം ക്രൂരവുമായ കിരണങ്ങളാൽ ചുട്ടുപൊള്ളുന്നു.
{ "primaryRasa": "bhayanaka", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Moral harm is portrayed as an environment one ‘falls into’ and cannot easily escape—emphasizing that habitual wrongdoing shapes one’s experiential world.
Not a direct pancalakṣaṇa unit (sarga/pratisarga/vaṃśa/manvantara/vaṃśānucarita), but a dharma-upadeśa passage that supports righteous conduct within the Purāṇic encyclopedic scope.
Fire and harsh solar rays can be read as the ‘heat’ of unprocessed karma and the burning of conscience—inner torment externalized as cosmic geography.