Shloka 12
न देवा नासुरा: केचिन्न मनुष्या न राक्षसा: । गन्धर्वयक्षप्रवरा: सकिन्नरमहोरगा:,जिन अस्त्रोंको देवता, असुर, मनुष्य, राक्षस, गन्धर्व, यक्ष, किन्नर और बड़े-बड़े नाग भी नहीं जानते, उन सबका इन्हें ज्ञान है
na devā nāsurāḥ kecin na manuṣyā na rākṣasāḥ | gandharvayakṣapravarāḥ sa-kinnarā-mahoragāḥ ||
അർജുനൻ പറഞ്ഞു—ദേവന്മാരും അല്ല, അസുരന്മാരും അല്ല; മനുഷ്യരും അല്ല, രാക്ഷസന്മാരും അല്ല; ശ്രേഷ്ഠ ഗന്ധർവ്വ-യക്ഷന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, മഹാബലവാനായ നാഗന്മാർ പോലും അറിയാത്ത ആയുധങ്ങളൊക്കെയും ഇദ്ദേഹം അറിയുന്നു.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary power—especially knowledge of astras—surpasses even many classes of beings, but its implied ethical frame is kṣatriya-dharma: such power is to be used with restraint and for rightful protection, not for pride or harm.
Arjuna is speaking in praise of a warrior’s unparalleled mastery of weapons, stating that even gods, demons, humans, rākṣasas, and other semi-divine beings do not know certain astras, whereas this person knows them all—highlighting the gravity of the martial situation in the Virāṭa episode.