Shloka 49
पात्र गृहीत्वा सौवर्ण जलपूर्णमनिन्दिता । तच्छोणितं प्रत्यगृह्नाद् यत् प्रसुस्राव नस्ततः,पासेका आघात जोरसे लगा था, अतः: उनकी नाकसे रक्तकी धारा बह चली। किंतु धर्मात्मा युधिष्ठिरने उस रक्तको पृथ्वीपर गिरनेसे पहले ही अपने दोनों हाथोंमें रोक लिया और पास ही खड़ी हुई द्रौपदीकी ओर देखा। द्रौपदी अपने स्वामीके मनके अधीन रहनेवाली और उनकी अनुगामिनी थी। उस सती-साध्वी देवीने उनका अभिप्राय समझ लिया; अत: जलसे भरा हुआ सुवर्णमय पात्र ले आकर युधिष्ठिरकी नाकसे जो रक्त बहता था, वह सब उसमें ले लिया
pātraṃ gṛhītvā sauvarṇaṃ jalapūrṇam aninditā | tac choṇitaṃ pratyagṛhṇād yat prasusrāva nastataḥ ||
അനിന്ദിതയായ ദ്രൗപദി ജലം നിറഞ്ഞ സ്വർണ്ണപാത്രം എടുത്തുവന്ന്, മൂക്കിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയ രക്തം അതിലേക്കു തന്നെ സ്വീകരിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in distress and insult, one should uphold dharma through restraint, cleanliness, and mindful action; the episode highlights ethical composure and supportive devotion within righteous conduct.
After an injury causes blood to flow from the nose, Draupadī brings a water-filled golden vessel and collects the blood so it does not fall to the ground, reflecting careful, dharma-aligned response in a tense situation.