Shloka 22
श्रुत्वा स विजयं तस्य कुमारस्यामितौजस: । आच्छादयित्वा दूतांस्तान् मन्त्रिणं सो5भ्यचोदयत्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! अपने अमित-पराक्रमी कुमारकी विजयका समाचार सुनकर राजा विराट बड़े प्रसन्न हुए। उनके शरीरमें रोमांच हो आया। उन्होंने वस्त्र और आशभूषणोंसे उन दूतोंका सत्कार किया और मन्त्रीको आज्ञा दी--
śrutvā sa vijayaṃ tasya kumārasyāmitaujasaḥ | ācchādayitvā dūtāṃs tān mantriṇaṃ so 'bhyacodayat | vaiśampāyana uvāca—janamejaya! sva-kumārasyāmitaujasaḥ vijaya-vārttāṃ śrutvā rājā virāṭo mahān prahṛṣṭo 'bhavat | tasya śarīre romāñcaḥ samajāyata | sa vastrābharaṇaiḥ tān dūtān satkṛtvā mantriṇam ājñāpayām āsa—
ആ അമിതപരാക്രമശാലിയായ കുമാരന്റെ വിജയം കേട്ട് രാജാ വിരാടൻ അത്യന്തം ആനന്ദിച്ചു. അവൻ ദൂതന്മാരെ വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകി ആദരിച്ചു; പിന്നെ മന്ത്രിയെ പ്രവർത്തനത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A king’s dharma includes recognizing merit and honoring those who bring important news or render service. Virāṭa’s gifting of garments and ornaments models courtly gratitude and proper reception of envoys, showing that joy should be expressed through respectful, socially sustaining acts.
After hearing that his son has achieved victory, King Virāṭa becomes overjoyed, rewards the messengers with gifts, and then instructs his minister—setting up the next administrative or strategic step following the reported success.