Shloka 18
Virāṭa’s Conciliation and Uttara’s Account of the Unseen Champion
Bṛhannadā/Arjuna
तत:ः कनकपुड्खानां शरवृष्टिं समुत्थिताम् । पाण्डवस्य रथात् तूर्ण शलभानामिवायतिम् | व्यधमत् तां पुनस्तस्य भीष्म: शरशतै: शितै:,इसके बाद पुनः पाण्डुपुत्र अर्जुनके रथसे टिड्डियोंके दलकी भाँति तुरंत ही सोनेके पंखवाले बाणोंकी वर्षा प्रारम्भ हुई; किंतु भीष्मने सैकड़ों पैने बाणोंद्वारा उसे फिर शान्त कर दिया
tataḥ kanakapunkhānāṃ śaravṛṣṭiṃ samutthitām | pāṇḍavasya rathāt tūrṇaṃ śalabhānām ivāyatim || vyadhamat tāṃ punas tasya bhīṣmaḥ śaraśataiḥ śitaiḥ ||
അപ്പോൾ പാണ്ഡവനായ അർജുനന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണപ്പക്ഷങ്ങളുള്ള അമ്പുകളുടെ വേഗമേറിയ മഴ വെട്ടുകിളികളുടെ കൂട്ടംപോലെ ഉയർന്നു; എന്നാൽ ഭീഷ്മൻ നൂറുകണക്കിന് മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ അതിനെ വീണ്ടും അടക്കി ശമിപ്പിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined prowess: even when force surges suddenly (a rapid arrow-storm), superior control and skill can restrain and neutralize it. In dharmic warfare, effectiveness is tied not only to aggression but to mastery and measured response.
A swift barrage of golden-fletched arrows rises from the Pāṇḍava’s chariot (understood as Arjuna). Bhīṣma answers by striking down and dispersing that missile-rain with hundreds of sharp arrows, effectively calming the attack.