Shloka 2
Bhīṣma–Arjuna Strategic Engagement at Virāṭa’s Frontier (भीष्मार्जुनयुद्धम्)
तयोर्देवासुरसम: संनिपातो महानभूत् । किरतो: शरजालानि वृत्रवासवयोरिव,उन दोनोंमें देवताओं और असुरोंके समान भारी संघर्ष होने लगा। वे दोनों (एक- दूसरेपर) बाणसमूहोंकी बौछार करते हुए वृत्रासुर और इन्द्रके समान जान पड़ते थे
tayor devāsurasamaḥ saṁnipāto mahān abhūt | kiratoḥ śarajālāni vṛtravāsavayor iva ||
അവരിരുവരുടെയും ഇടയിൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ളതുപോലെ മഹാസംഘർഷം ഉദിച്ചു. പരസ്പരം ശരജാലങ്ങൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട് അവർ വൃത്രാസുരനും വാസവനും (ഇന്ദ്രൻ) തമ്മിലുള്ള യുദ്ധംപോലെ തോന്നിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a cosmic comparison (devas vs. asuras; Indra vs. Vṛtra) to show how personal combat can swell into destructive, pride-driven violence; it implicitly cautions that martial power, when fueled by enmity, mirrors mythic forces of chaos and must be governed by dharma.
Two warriors engage in a fierce duel, exchanging dense volleys of arrows. The narrator intensifies the scene by likening their clash to the legendary battle between Indra (Vāsava) and Vṛtra, and more broadly to the wars of gods and asuras.