Shloka 13
Bhīṣma–Arjuna Strategic Engagement at Virāṭa’s Frontier (भीष्मार्जुनयुद्धम्)
तौ समाजघ्नतुर्वीरावन्योन्यं पुरुषर्षभौ । शरैराशीविषाकारैज्वलद्धिरिव पन्नगै:,वे दोनों पुरुषसिंह वीर विषधर सर्पके समान आकारवाले जलते हुए-से बाणोंद्वारा एक-दूसरेको चोट पहुँचाने लगे
tau samājaghnatur vīrāv anyonyaṁ puruṣarṣabhau | śarair āśīviṣākārair jvaladdhir iva pannagaiḥ ||
ആ രണ്ടു പുരുഷർഷഭ വീരന്മാർ പരസ്പരം പ്രഹരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ അമ്പുകൾ വിഷസർപ്പങ്ങളുടെ രൂപമുള്ളവയും, ജ്വലിക്കുന്ന പന്നഗങ്ങളെപ്പോലെ കത്തുന്നതുപോലെയും തോന്നി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of fearless engagement in combat while also revealing the ethical tension of warfare: mutual valor manifests as mutual injury, and the narrative invites reflection on duty performed amid destructive consequences.
Two eminent warriors are locked in a direct exchange, striking each other with arrows described through vivid serpent-and-fire imagery, emphasizing the intensity and danger of the duel.