Shloka 14
Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
स तु शब्देन लोकांस्त्रीनावृत्य रथिनां वर: । धनुरादाय सुमहज्ज्याशब्दमकरोत् तदा,रथियोंमें श्रेष्ठ कृपाचार्यने उस शंखनादसे तीनों लोकोंको गुँजाकर उस समय हाथदमें धनुष ले लिया और उसकी प्रत्यंचा खींचकर टंकारध्वनि की
sa tu śabdena lokāṁs trīn āvṛtya rathināṁ varaḥ | dhanur ādāya sumahaj jyāśabdam akarot tadā ||
പിന്നീട് രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കൃപാചാര്യൻ ആ ശബ്ദംകൊണ്ട് മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും മുഴക്കിച്ചു; അപ്പോൾ തന്നെ മഹാധനുസ്സെടുത്തു, ഞാണു വലിച്ച് ഘോരമായ ടങ്കാരം ഉണ്ടാക്കി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior-code aspect of dharma: before engagement, a champion signals readiness openly. The bowstring’s twang functions as a public declaration of resolve and capability, emphasizing courage, discipline, and accountability in conflict.
Vaiśampāyana describes Kṛpācārya as he takes up his great bow and draws the string to make a loud twang that seems to fill the three worlds—an audible sign that battle preparations and confrontation are underway.