Shloka 5
Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
गजो गजेनेव मया दुरात्मा योद्धुं समाकाड्क्षति सूतपुत्र: । तमेव मां प्रापय राजपुत्र दुर्योधनापाश्रयजातदर्पम्,“राजकुमार! सुनहरी रस्सियोंसे जुते हुए मेरे इन सफेद घोड़ोंकों तुम शीघ्र ही इस मार्गसे ले चलो और सम्पूर्ण वेगसे ऐसा प्रयत्न करो कि मैं कुरुश्रेष्ठ दुर्योधनकी सेनाके पास पहुँच जाऊँ। यह देखो, जैसे हाथी हाथीके साथ भिड़ना चाहता हो, उसी प्रकार यह दुरात्मा सूतपुत्र कर्ण मेरे साथ युद्ध करना चाहता है। पहले इसीके पास मुझे ले चलो। यह दुर्योधनका सहारा पाकर बड़ा घमंडी हो गया है
vaiśampāyana uvāca |
gajo gajen eva mayā durātmā yoddhuṃ samākāṅkṣati sūtaputraḥ |
tam eva māṃ prāpaya rājaputra duryodhanāpāśrayajātadarpaṃ ||
“ആന ആനയോട് ഏറ്റുമുട്ടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, ആ ദുഷ്ടൻ സൂതപുത്രൻ എന്നോടു യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. രാജകുമാരാ! ദുര്യോധനന്റെ ആശ്രയത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ദർപ്പത്തിൽ പൊങ്ങിപ്പൊളിഞ്ഞ ആ കർണ്ണന്റെ അടുക്കലേക്കു തന്നെ എന്നെ നേരെ എത്തിക്കൂ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride can be intensified by external support and patronage: Karṇa is portrayed as emboldened through reliance on Duryodhana, suggesting an ethical warning that borrowed power can inflate arrogance and drive conflict.
The speaker describes Karṇa as eager to fight, comparing the impending clash to elephant-versus-elephant combat. He instructs a prince to take him directly to Karṇa first, emphasizing Karṇa’s confidence and pride rooted in Duryodhana’s backing.