Shloka 6
Virāṭa-parva Adhyāya 42 — Duryodhana’s counsel to Bhīṣma on ajñātavāsa risk and raid strategy
इमे च कस्य नाराचा: साहस्रा लोमवाहिनः: । समन्तात् कलधौताग्रा उपासंगे हिरण्मये
uttara uvāca | ime ca kasya nārācāḥ sāhasrā lomavāhinaḥ | samantāt kaladhautāgrā upāsaṅge hiraṇmaye |
ഉത്തര പറഞ്ഞു—ഇവിടെ ഉള്ള ആയിരക്കണക്കിന് നാരാച അമ്പുകൾ ആരുടേതാണ്? ഇവ പിറകിൽ പറകളുള്ളവ; അഗ്രഭാഗങ്ങൾ ചുറ്റും സ്വർണ്ണലേപിതം; ഇവയെല്ലാം ഈ സ്വർണ്ണമയ തൂണീരിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവ ആരുടെ ഉപയോഗത്തിനാണ്?
उत्तर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights discernment and responsibility in the use of power: Uttara’s questioning underscores that weapons are not neutral possessions—they belong to someone with a purpose and must be understood in context before being taken up.
In the Virāṭa episode, Uttara notices a large stock of finely made, gilded, feathered arrows kept in a golden quiver and asks whose weapons they are and for whom they are intended—setting up the revelation of the true warrior behind them.