Shloka 6
उत्तरोपदेशः
Uttara’s Fear and Arjuna’s Martial Reassertion
वैशम्पायन उवाच एवमुक्त: स पार्थेन रथात् प्रस्कन्द्य कुण्डली । आरुरोह शमीवृक्षं वैराटिरवशस्तदा,परिवेष्टनमेतेषां क्षिप्रं चैव व्यपानुद । वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! अर्जुनके ऐसा कहनेपर कुण्डलधारी विराटपुत्र उत्तर विवश हो रथसे कूदकर शमीवृक्षपर चढ़ गया। तब रथपर बैठे हुए शत्रुनाशक पृथापूुत्र धनंजयने शासनके स्वरमें कहा--“इन धनुषोंको जल्दी वृक्षसे नीचे उतारो और इन सबका पत्रमय वेष्टन भी शीघ्र हटा दो”
vaiśampāyana uvāca | evam uktaḥ sa pārthena rathāt praskandya kuṇḍalī | āruroha śamī-vṛkṣaṃ vairāṭir avaśas tadā | pariveṣṭanam eteṣāṃ kṣipraṃ caiva vyapānuda |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ജനമേജയാ! പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുണ്ഡലധാരിയായ വിരാടപുത്രൻ ഉത്തരൻ അന്ന് നിർബന്ധിതനായി രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി ശമീമരത്തിൽ കയറി. അപ്പോൾ രഥത്തിൽ ഇരുന്ന ശത്രുനാശകനായ പൃഥാപുത്രൻ ധനഞ്ജയൻ ആജ്ഞാസ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു—“വേഗത്തിൽ ഈ വില്ലുകൾ മരത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറക്കുക; ഇവയുടെ ഇലമൂടുകളും ഉടൻ നീക്കുക.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In a moment of danger, rightful leadership combines clarity, urgency, and discipline. Arjuna’s firm command channels fear into purposeful action, showing how dharma is upheld through steadiness and competent guidance rather than panic.
After Arjuna instructs him, the frightened prince Uttara jumps down from the chariot and climbs the śamī tree to retrieve the concealed weapons. Arjuna then orders him to quickly bring down the bows and remove their leaf-wrappings so they can be used immediately.