Shloka 9
Dhaumya’s Counsel on Incognito Conduct in a Royal Household (राजवसतौ आचरण-निति)
विदिते चापि वक्तव्यं सुहृद्धिरनुरागत: । एष धर्मश्ष कामश्न अर्थशक्षैव सनातन:,विदित होनेपर भी हितैषी सुहृदोंका कर्तव्य है कि वे स्नेहवश हितकी बात बतावें। यही सनातन धर्म है और इसीसे काम एवं अर्थकी प्राप्ति होती है
vidite cāpi vaktavyaṃ suhṛdbhir anurāgataḥ | eṣa dharmaś ca kāmaś ca arthaś caiva sanātanaḥ ||
കാര്യം അറിയപ്പെട്ടതായാലും, സ്നേഹത്താൽ അനുരക്തരായ ഹിതൈഷി സുഹൃത്തുകൾ ഉപകാരകരമായ വാക്ക് പറയേണ്ടതാണ്. ഇതാണ് സനാതനധർമ്മം; ഇതിലൂടെ തന്നെയാണ് കാമവും അർത്ഥവും സിദ്ധിക്കുന്നത്.
धौग्य उवाच
Educational Q&A
A true well-wisher does not stay silent merely because the listener already knows; out of affectionate concern, a friend should still voice what is beneficial. Such timely, welfare-oriented speech is presented as sanātana-dharma and as the means by which kāma and artha are properly secured.
In the Virāṭa-parvan context, Dhaumya is giving counsel that frames friendly advice as a duty: the role of a suhṛd is to speak for another’s good, grounding practical guidance in dharma and linking it to the broader aims of life (artha and kāma).