Virāṭa’s Mobilization to Recover the Cattle (गोधनरक्षणार्थ विराटस्य सैन्यसमायोजनम्)
“मैं समझता हूँ; इसके लिये उपयुक्त अवसर प्राप्त हुआ है। यह हमारे लिये अत्यन्त आवश्यक कार्य है। हम प्रचुर धन-धान्यसे सम्पन्न मत्स्यराष्ट्रपर चढ़ाई करें ।। आददामो<स्य रत्नानि विविधानि वसूनि च । ग्रामान् राष्ट्राणि वा तस्य हरिष्यामो विभागश:,“राजा विराटके यहाँ नाना प्रकारके रत्न और धन हैं। हम वे सब ले लेंगे और उनके गाँव तथा सम्पूर्ण राष्ट्रको जीतकर आपसमें बाँट लेंगे
vaiśampāyana uvāca | “manye; asya kṛte yuktam avasaram prāptam asti | etad asmākaṁ atyantaṁ āvaśyakaṁ kāryam | vayaṁ prabhūta-dhana-dhānya-sampannaṁ matsya-rāṣṭram abhyāyāmaḥ || ādādāmo ’sya ratnāni vividhāni vasūni ca | grāmān rāṣṭrāṇi vā tasya hariṣyāmo vibhāgaśaḥ || rājā virāṭa—iha nānā-vidhāni ratnāni dhanaṁ ca santi | tāni sarvāṇi gṛhītvā tasya grāmān samagraṁ rāṣṭraṁ ca jitvā parasparaṁ vibhajiṣyāmaḥ”
ഇതിനായി യോജിച്ച സമയം വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു; ഇത് നമ്മുടെ വേണ്ടി അത്യന്തം അടിയന്തരമായ കാര്യമാണ്. ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധമായ മത്സ്യരാജ്യത്തിനെതിരെ നാം പടയോട്ടം നടത്താം. അവന്റെ നാനാവിധ രത്നങ്ങളും വിവിധ സമ്പത്തുകളും നാം കൈവശമാക്കാം; അവന്റെ ഗ്രാമങ്ങളും മുഴുവൻ രാജ്യവും ജയിച്ച് കൊള്ളയുടെ പങ്ക് തമ്മിൽ വിഭജിക്കാം. രാജാവ് വിരാടന്റെ പക്കൽ ധനരത്നങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്—അവയെല്ലാം എടുത്ത്, അവന്റെ വാസസ്ഥലങ്ങളും മുഴുവൻ ദേശവും ജയിച്ച്, എല്ലാം പങ്കിട്ട് എടുക്കാം.
वैशम्पायन उवाच
The passage highlights the ethical danger of framing aggression and plunder as “necessary work” and “timely opportunity.” It implicitly contrasts expedient, wealth-driven conquest with dharmic restraint, reminding readers how greed and political calculation can normalize adharma.
The speaker (as narrated by Vaiśampāyana) reports a proposal to attack the prosperous Matsya kingdom ruled by Virāṭa, seize jewels and valuables, and divide the captured villages and territory among the attackers as shares of booty.