Shloka 60
Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
अभिपत्याथ बाहु्यां प्रत्यगृह्नादमर्षित: । मातज़ इव मातडुं प्रभिन्नकरटामुखम्
abhipatyātha bāhubhyāṃ pratyagṛhṇād amarṣitaḥ | mātaṅga iva mātaṅgaṃ prabhinnakaraṭāmukham ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—കോപത്തിൽ കത്തിയ കೀಚകൻ പെട്ടെന്ന് ചാടിവന്ന് ഇരുകൈകളാലും ഭീമസേനനെ പിടിച്ചു; കപോലങ്ങളിൽ നിന്ന് മദം ഒഴുകുന്ന മദിച്ച ആന മറ്റൊരു ആനയെ തുമ്പികൈകൊണ്ട് പിടിക്കുന്നതുപോലെ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled anger (amarṣa) and pride manifest as impulsive violence. By likening Kīcaka to a rut-maddened elephant, it implicitly contrasts brute force with the ethical need for restraint and foreshadows that adharma-driven aggression invites a dharmic correction.
Kīcaka, furious, rushes at Bhīmasena and grabs him with both arms. The narrator emphasizes the suddenness and ferocity of the assault through an elephant-simile, marking the escalation that leads toward Kīcaka’s downfall.