Shloka 42
Virāṭa-parva Adhyāya 21 — Kīcaka’s clandestine approach and Bhīma’s covert intervention (नर्तनागारे कीचकवध-प्रसङ्गः)
भर्ता तु भार्यया रक्ष्य: कथं जायान्ममोदरे | वदतां वर्णधर्मश्ने ब्राह्मणानामिति श्रुत:,मैंने वर्णधर्मका उपदेश देनेवाले ब्राह्मणोंके मुँहले सुना है, पत्नीको पतिकी रक्षा इसलिये करनी चाहिये कि यह किसी दिन मेरे पेटसे पुत्ररूपमें जन्म लेगा
bhartā tu bhāryayā rakṣyaḥ kathaṃ jāyān mamodare | vadatāṃ varṇadharmajñe brāhmaṇānām iti śrutaḥ ||
വർണധർമ്മം ഉപദേശിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ വായിൽ നിന്നു ഞാൻ കേട്ടതാണ്—ഭർത്താവിനെ ഭാര്യ സംരക്ഷിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ അവൻ എങ്ങനെ ഒരുനാൾ എന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്നു പുത്രരൂപത്തിൽ ജനിക്കും?
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
The verse invokes a dharma-based norm: a wife has a duty to protect her husband, linked to the continuation of family and the possibility of progeny. Bhīma frames this as something he has ‘heard from Brāhmaṇas who teach varṇa-dharma,’ using traditional authority to support the ethical claim.
Bhīmasena is speaking and cites what he has heard from learned Brāhmaṇas about household duty. He uses a sharp rhetorical question—‘how else could he be born in my womb?’—to stress the importance of safeguarding the husband for the sake of future offspring and lineage.