Shloka 40
Virāṭa-parva Adhyāya 13 — Kīcaka’s Proposition and Draupadī’s Dharmic Refusal
यदास्य तुल्य: पुरुषो न कश्रित् तत्र विद्यते । ततो व्यप्रैश्व सिंहैश्व द्विरदेश्वाप्पपोधयत्,जब वहाँ उनकी जोड़का कोई पहलवान नहीं रह गया, तब विराट उन्हें व्याप्रों, सिंहों और हाथियोंसे लड़ाने लगे
yadāsya tulyaḥ puruṣo na kaścit tatra vidyate | tato vyāghraiś ca siṃhaiś ca dvipadaiś cāpi yodhayat ||
അവിടെ അവനോട് തുല്യനായ ഒരാളും ശേഷിക്കാതായപ്പോൾ, വിരാടൻ അവനെ വ്യാഘ്രങ്ങളോടും സിംഹങ്ങളോടും ഗജങ്ങളോടും പോലും പോരാടാൻ ഏർപ്പാടാക്കി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Exceptional ability often leads to escalating trials; the passage invites reflection on a ruler’s duty to test and employ strength without turning courage into reckless spectacle or needless danger.
After no human opponent can match the hero, King Virāṭa arranges further contests, making him fight formidable animals like tigers and lions and even other strong human challengers.