Shloka 663
Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
विधूतपाप्मा भवति वाजपेयं च विन्दति । महाबाहो! उस तीर्थमें स्नान करके मनुष्य सब पापोंसे मुक्त हो जाता है। ब्रह्मचर्यपालनपूर्वक एकाग्र हो गंगाजीमें स्नान करके मनुष्य पापरहित होता तथा वाजपेययज्ञका फल पाता है
vidhūtapāpmā bhavati vājapeyaṃ ca vindati | mahābāho! us tīrtha meṃ snāna karke manuṣya sab pāpoṃ se mukta ho jātā hai | brahmacaryapālanapūrvaka ekāgra ho gaṅgājī meṃ snāna karke manuṣya pāparahita hotā tathā vājapeyayajñakā phala pātā hai |
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ പാപമുക്തനായി വാജപേയ യാഗഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. ഹേ മഹാബാഹോ! ആദ്യം ബ്രഹ്മചര്യം പാലിച്ച് ഏകാഗ്രചിത്തനായി ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ദോഷമുക്തനായി വാജപേയഫലം നേടുന്നു.
पुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage teaches that ethical self-restraint (brahmacarya) and mental focus, when joined to sacred practice (bathing at a tīrtha in the Gaṅgā), lead to purification from sin and confer great religious merit—comparable to performing a major royal sacrifice like the Vājapeya.
Pulastya is describing the greatness (māhātmya) of a particular pilgrimage spot: he tells the listener addressed as 'mahābāho' that bathing there—especially with prior observance of brahmacarya and concentration—removes sins and grants the fruit of the Vājapeya sacrifice.