Shloka 96
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
ततो व्यासस्थली नाम यत्र व्यासेन धीमता,अभिगत्वा स्थलीं तस्य गोसहस्रफलं लभेत् । तत्पश्चात् व्यासस्थलीमें जाय, जहाँ परम बुद्धिमान् व्यासने पुत्रशोकसे संतप्त हो शरीर त्याग देनेका विचार किया था। राजेन्द्र! उस समय उन्हें देवताओंने पुनः उठाया था। उस स्थलमें जानेसे सहख्न गोदानका फल मिलता है
tato vyāsasthalī nāma yatra vyāsena dhīmatā, abhigatvā sthalīṁ tasya go-sahasra-phalaṁ labhet |
അതിനുശേഷം ‘വ്യാസസ്ഥലി’ എന്ന സ്ഥലമുണ്ട്; അവിടെ പരമബുദ്ധിമാനായ വ്യാസൻ പുത്രശോകത്തിൽ ദഹിച്ച് ദേഹത്യാഗം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. രാജേന്ദ്രാ! അപ്പോൾ ദേവന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും ഉയർത്തി നിലനിർത്തി. ആ പുണ്യഭൂമിയിൽ ചെന്നാൽ സഹസ്ര ഗോദാനത്തുല്യമായ പുണ്യം ലഭിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage links sacred remembrance and pilgrimage with ethical merit (puṇya), while also highlighting a humane lesson: even a great sage like Vyāsa can be overwhelmed by personal loss, yet dharma is restored through divine restraint and continued life-purpose.
The speaker points out a holy site named Vyāsasthalī, explaining its origin: Vyāsa, grieving for his son, contemplated giving up his body there, but the gods intervened and revived/raised him. Visiting this place is said to grant the merit equivalent to donating a thousand cows.