Shloka 79
किंदाने च नर: स्नात्वा किंजप्ये च महीपते । अप्रमेयमवाप्रोति दानं जप्यं च भारत,महीपते! वहाँ किंदान और किंजप्य नामक तीर्थ भी हैं। भारत! उनमें स्नान करनेसे मनुष्य दान और जपका असीम फल पाता है
kiṃdāne ca naraḥ snātvā kiṃjapye ca mahīpate | aprameyam avāpnoti dānaṃ japyaṃ ca bhārata ||
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—മഹീപതേ, കിന്ദാന എന്ന തീർത്ഥത്തിലും അതുപോലെ കിംജപ്യയിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ദാനത്തിന്റെയും ജപത്തിന്റെയും അളവറ്റ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു, ഹേ ഭാരത.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sincere pilgrimage and ritual purification (bathing at a tīrtha) can yield immeasurable spiritual merit, comparable to the fruits of charity (dāna) and sacred recitation (japa), emphasizing inner reverence and dharmic practice.
In the context of the Vana Parva tīrtha-yātrā descriptions, the speaker Ghūlastya points out specific sacred places—Kiṃdāna and Kiṃjapya—to the king, explaining the exceptional merit gained by bathing there.