Shloka 196
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च स्वर्गलोके महीयते । अमावास्यां तु तत्रैव राहुग्रस्ते दिवाकरे,राजन! उसमें स्नान और जलपान करके मनुष्य स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है। जो सूर्यग्रहणके समय अमावास्याको वहाँ पितरोंका श्राद्ध करता है, उसके पुण्यफलका वर्णन सुनो--। भलीभाँति सम्पन्न किये हुए सहस्र अश्वमेध यज्ञोंका जो फल होता है, उसे मनुष्य उस तीर्थमें स्नानमात्र करके अथवा श्राद्ध करके पा लेता है। स्त्री या पुरुषने जो कुछ भी दुष्कर्म किया हो, वह सब वहाँ स्नान करनेमात्रसे नष्ट हो जाता है; इसमें संशय नहीं है। वह पुरुष कमलके समान रंगवाले विमानद्वारा ब्रह्मलोकमें जाता है
tatra snātvā ca pītvā ca svargaloke mahīyate | amāvāsyāṃ tu tatraiva rāhugraste divākare |
ഘൂലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ആ ജലം പാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനായി മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. പിന്നെ, ഹേ രാജാവേ! അതേ സ്ഥലത്ത് അമാവാസി ദിനത്തിൽ, രാഹു സൂര്യനെ ഗ്രസിക്കുന്ന വേളയിൽ (സൂര്യഗ്രഹണസമയത്ത്), ആരെങ്കിലും പിതൃശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ അതിന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക. വിധിപൂർവ്വം സമ്യകമായി നിർവഹിച്ച സഹസ്ര അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലം എത്രയോ, അതേ ഫലം ഈ തീർത്ഥത്തിൽ വെറും സ്നാനത്തിലൂടെയോ അവിടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലോ ലഭിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ചെയ്ത ഏതൊരു ദുഷ്കർമ്മവും അവിടെ സ്നാനമാത്രം കൊണ്ടു നശിക്കുന്നു. അത്തരം വ്യക്തി പദ്മവർണ്ണ വിമാനം കയറി ബ്രഹ്മലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
घुलस्त्य उवाच