Shloka 170
नरेश्वर! तदनन्तर तीर्थसेवी पुरुष अनरकतीर्थमें जाय। राजन! उसमें स्नान करनेसे मनुष्य कभी दुर्गतिमें नहीं पड़ता। महीपते! पुरुषसिंह! वहाँ स्वयं ब्रह्मा नारायण आदि देवताओंके साथ नित्य निवास करते हैं ।। सांनिध्य॑ तत्र राजेन्द्र रुद्रपत्न्या: कुरूद्गवह | अभिगम्य च तां देवीं न दुर्गतिमवाप्रुयात्,कुरुश्रेष्ठ! महाराज! वहाँ रुद्रपत्नी दुर्गीजीका स्थान भी है। उस देवीके निकट जानेसे मनुष्य कभी दुर्गतिमें नहीं पड़ता
nareśvara! tadanantaraṁ tīrthasevī puruṣo ’narakatīrthaṁ gacchet | rājan! tatra snānena manuṣyo na kadācid durgatiṁ prāpnoti | mahīpate! puruṣasiṁha! tatra svayaṁ brahmā nārāyaṇaś ca devaiḥ sārdhaṁ nityaṁ nivasantīti || sānnidhyaṁ tatra rājendra rudrapatnyāḥ kurūdvaha | abhigamya ca tāṁ devīṁ na durgatim avāpnuyāt, kuruśreṣṭha ||
ഹേ നരേശ്വരാ! ഇതിന് ശേഷം തീർത്ഥസേവി പുരുഷൻ ‘അനരക-തീർത്ഥം’ എന്ന പുണ്യഘട്ടത്തിലേക്ക് പോകണം. രാജാവേ! അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും ദുര്ഗതിയിൽ പതിക്കുകയില്ല. ഹേ ഭൂമിപതേ, ഹേ പുരുഷസിംഹാ! അവിടെ സ്വയം ബ്രഹ്മാവ് നാരായണാദി ദേവന്മാരോടൊപ്പം നിത്യവും വസിക്കുന്നു. ഹേ രാജേന്ദ്രാ, ഹേ കുരുവംശധ്വജാ! അവിടെ രുദ്രപത്നിയുടെ സാന്നിധ്യവും ഉണ്ട്; ആ ദേവിയെ സമീപിച്ചാൽ, ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠാ, മനുഷ്യൻ ദുര്ഭാഗ്യമോ അധോഗതിയോ പ്രാപിക്കുകയില്ല.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage undertaken with reverence—especially bathing at a sanctified tīrtha and approaching the Goddess—functions as a dharmic act of purification and protection, said to prevent ‘durgati’ (a fallen or miserable destiny) by aligning the pilgrim with divine presence.
The speaker instructs the king about the next stop in a sequence of pilgrimage sites: Anaraka-tīrtha. The passage praises its power—bathing there and visiting the nearby seat of Rudra’s consort (identified here with Durgā) ensures freedom from misfortune—while emphasizing that major deities (Brahmā and Nārāyaṇa) are believed to dwell there continually.