Shloka 153
दमयन्त्याः कार्यनिश्चयः — Damayantī’s Crisis Plan and Vārṣṇeya’s Departure
शरणं प्रति देवानां प्राप्तकालममन्यत । भारत! उसने अपने सुने हुए देवचिह्ञोंपर भी विचार किया। वह मन-ही-मन कहने लगी 'मैंने बड़े-बूढ़े पुरुषोंसे देवताओंकी पहचान करानेवाले जो लक्षण या चिह्न सुन रखे हैं, उन्हें यहाँ भूमिपर बैठे हुए इन पाँच पुरुषोंमेंसे किसी एकमें भी नहीं देख पाती हूँ।! उसने अनेक प्रकारसे निश्चय और बार-बार विचार करके देवताओंकी शरणमें जाना ही समयोचित कर्तव्य समझा
śaraṇaṃ prati devānāṃ prāptakālam amanyata |
ദേവന്മാരുടെ ശരണം തേടേണ്ട സമയമെത്തിയെന്ന് അവൾ കരുതി. മുതിർന്നവരിൽ നിന്ന് കേട്ടിരുന്ന ദേവലക്ഷണങ്ങളെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ, നിലത്ത് ഇരുന്ന ആ അഞ്ചുപുരുഷന്മാരിൽ ഒരാളിലും ആ അടയാളങ്ങൾ അവൾ കണ്ടില്ല. പലവട്ടം ആലോചിച്ച് ദൃഢനിശ്ചയം കൈക്കൊണ്ട്, അന്നേരം ദേവന്മാരുടെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നതുതന്നെ ഏറ്റവും യുക്തമായ കര്ത്തവ്യമെന്ന് അവൾ നിശ്ചയിച്ചു।
बृहदश्व उवाच
Educational Q&A
When human judgment reaches uncertainty and no clear signs support a conclusion, it can be dharmically appropriate to seek higher refuge—turning to the divine with humility after careful reflection rather than acting rashly.
A woman examines five men, comparing them with the divine identifying marks she has heard from elders. Finding no match, she repeatedly reflects and decides that the timely course is to seek the protection and guidance of the gods.