धर्म उवाच उपपन्नो गुणैरेतै: स्वभावेनासि पाण्डव | भवान् धर्म: पुनश्चैव यथोक्तं ते भविष्यति,धर्मराजने कहा--पाएबुपुत्र! तुम तो स्वयं धर्म-स्वरूप ही हो। अतः इन गुणोंसे तो स्वभावसे ही सम्पन्न हो। आगे भी तुम्हारे कथनानुसार तुममें ये सब धर्म बने रहेंगे
dharma uvāca | upapanno guṇair etaiḥ svabhāvenāsi pāṇḍava | bhavān dharmaḥ punaś caiva yathoktaṃ te bhaviṣyati ||
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു—പാണ്ഡവാ, നീ സ്വഭാവത്താൽ തന്നേ ഈ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനാണ്. നീ തന്നെയാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ മൂർത്തരൂപം; നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ഈ ധർമ്മഗുണങ്ങൾ ഇനി കൂടി നിന്നിൽ നിലനിൽക്കും.
धर्म उवाच
True righteousness is not merely a performed duty but an inner disposition: when virtue arises from one’s svabhāva (inherent character), it becomes stable and enduring. Dharma affirms that Yudhiṣṭhira’s ethical qualities are natural to him and therefore will persist.
In the Vana Parva dialogue, Dharma addresses Yudhiṣṭhira directly, commending him as naturally endowed with the virtues under discussion and declaring him ‘Dharma’ in essence, assuring that these righteous qualities will remain in him as he has stated.