Shloka 26
ततः सा व्रीडिता बाला तदा सूर्यमथाब्रवीत् । एवमस्त्विति राजेन्द्र प्रस्थितं भूरिवर्चसम्,राजेन्द्र! तब संगमके लिये उद्यत हुए महातेजस्वी सूर्यदेवकी ओर देखकर लज्जित हुई उस राजकन्याने उनसे कहा--'प्रभो! ऐसा ही हो”
tataḥ sā vrīḍitā bālā tadā sūryam athābravīt | evam astv iti rājendra prasthitaṃ bhūrivarcasam ||
അപ്പോൾ ലജ്ജയിൽ മൂടപ്പെട്ട ആ ബാലിക സൂര്യദേവനോട് പറഞ്ഞു—“രാജേന്ദ്ര! അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ.” എന്ന് പറഞ്ഞ്, സംഗമത്തിനായി പുറപ്പെട്ട മഹാതേജസ്വിയായ സൂര്യദേവനെ അവൾ നോക്കി.
सूर्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a single assent—given under pressure, awe, or modest hesitation—can carry lasting ethical and social consequences. It foregrounds the tension between personal agency and the overpowering presence of divine power, urging careful discernment when invoking boons or entering binding commitments.
A bashful young maiden addresses Sūrya and agrees—“So be it.” The Sun-god, described as intensely radiant and ready to proceed, is poised for union; her reluctant yet explicit consent marks the turning point of the episode.