Shloka 10
अथवा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतां वर । ऋते प्रदानाद् बन्धुभ्यस्तव काम॑ करोम्यहम्,अथवा तपनेवालोंमें श्रेष्ठ दिवाकर! यदि बन्धुजनोंके दिये बिना ही मेरे साथ अपने समागमको आप धर्मयुक्त समझते हों तो मैं आपकी इच्छा पूर्ण कर सकती हूँ
athavā dharmam etaṃ tvaṃ manyase tapatāṃ vara | ṛte pradānād bandhubhyas tava kāmaṃ karomy aham ||
അല്ലെങ്കിൽ, തപസ്സികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദിവാകരാ! ബന്ധുക്കളുടെ പ്രദാനം കൂടാതെ തന്നെ എന്നോടുള്ള സംഗമം ധർമ്മമാണെന്ന് അങ്ങ് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാം.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse probes how dharma is determined in intimate and socially regulated acts: is an action righteous because it follows formal social procedures (such as kin-based bestowal), or can it be justified by an alternative understanding of righteousness grounded in personal intent and consent?
Within Vaiśampāyana’s narration, a woman addresses an ascetic figure, proposing that if he considers union without her relatives’ formal consent to be dharmic, she is willing to fulfill his wish—highlighting tension between personal choice and customary legitimacy.