Shloka 1
अपना स२ (0 अवज असल पञ्चाधिकत्रिशततमोब< ध्याय: कुन्तीकी सेवासे संतुष्ट होकर तपस्वी ब्राह्मणका उसको मन्त्रका उपदेश देना वैशम्पायन उवाच सा तु कन्या महाराज ब्राह्मुणं संशितव्रतम् । तोषयामास शुद्धेन मनसा संशितव्रता,वैशम्पायनजी कहते हैं--महाराज! इस प्रकार वह कन्या पृथा कठोर व्रतका पालन करती हुई शुद्ध हृदयसे उन उत्तम व्रतधारी ब्राह्मणको अपनी सेवाओंद्वारा संतुष्ट रखने लगी
vaiśampāyana uvāca | sā tu kanyā mahārāja brāhmaṇaṃ saṃśitavratam | toṣayāmāsa śuddhena manasā saṃśitavratā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—മഹാരാജാ! ആ കന്യയായ പൃഥാ, താനും കഠിനവ്രതനിഷ്ഠയോടെ, ശുദ്ധമനസ്സോടെ സേവനം ചെയ്ത് ദൃഢവ്രതനായ ബ്രാഹ്മണനെ സന്തുഷ്ടനാക്കിത്തുടങ്ങി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that disciplined conduct (vrata) and inner purity (śuddha manas) expressed through sincere service can ethically and spiritually qualify a person to receive higher instruction; merit is shown not by status but by self-restraint and intention.
Kuntī (Pṛthā), while living in a context of service, attends upon an austere Brahmin with steadfast discipline and a pure heart, thereby pleasing him—setting the stage for him to grant her a mantra as a reward for her devoted service.