Shloka 12
विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा । यथा त्वं भिक्षित: सद्भिर्ददास्थेव न याचसे,“तुम्हारी दानशीलताका उन्हें ज्ञान है तथा सम्पूर्ण जगत्को तुम्हारे इस नियमका पता है कि किसी सत्पुरुषके माँगनेपर तुम उसकी अभीष्ट वस्तु देते ही हो, उससे कुछ माँगते नहीं हो
viditaṃ tena śīlaṃ te sarvasya jagatas tathā | yathā tvaṃ bhikṣitaḥ sadbhir dadāstheva na yācase ||
അവന് നിന്റെ മഹത്തായ ശീലം അറിയാം; ലോകമൊട്ടാകെയും അറിയുന്നു—സദ്ജനർ അപേക്ഷിച്ചാൽ നീ അവരുടെ അഭിലഷിതം ദാനം ചെയ്യും; പക്ഷേ പ്രതിഫലമായി ഒന്നും നീ ചോദിക്കുകയില്ല—ഇതാണു നിന്റെ സ്ഥിരനിയമം.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True dāna is marked by giving to worthy requesters without bargaining or seeking return; generosity becomes a stable ethical vow (niyama) recognized by society.
Vaiśampāyana highlights a person’s widely known reputation for generosity: whenever good people ask, he grants their wish and does not solicit anything back, underscoring the moral authority of his conduct.