Shloka 43
ऋषय ऊचु: निमज्जमानं व्यसनैरभिद्रुतं कुल नरेन्द्रस्य तमोमये हृदे । त्वया सुशीलब्रतपुण्यया कुलं समुद्धृतं साध्वि पुन: कुलीनया,ऋषि बोले--पतिव्रते! राजा द्युमत्सेनका कुल भाँति-भाँतिकी विपत्तियोंसे ग्रस्त होकर दुःखके अंधकारमय गढ़ेमें डूबा जा रहा था; परंतु तुझ-जैसी सुशीला, व्रतपरायणा और पवित्र आचरणवाली कुलीन वधूने आकर इसका उद्धार कर दिया
ṛṣaya ūcuḥ: nimajjamānaṃ vyasanair abhidrutaṃ kula-narendrasya tamo-maye hṛde | tvayā suśīla-vrata-puṇyayā kulaṃ samuddhṛtaṃ sādhvi punaḥ kulīnayā ||
ഋഷിമാർ പറഞ്ഞു— ഹേ പതിവ്രതയായ സാധ്വി! ഈ വംശത്തിലെ രാജകുലം പലവിധ ദുരന്തങ്ങളാൽ പീഡിതമായി ദുഃഖത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, നീ—സുശീല, വ്രതനിഷ്ഠ, പുണ്യവതി, കുലീന വധു—അത് വീണ്ടും ഉയർത്തി രക്ഷിച്ചു।
गौतम उवाच
Educational Q&A
A family or kingdom overwhelmed by misfortune can be restored through steadfast virtue—especially the disciplined, vow-grounded integrity (vrata) and moral strength of a pativrata, whose conduct becomes a force of protection and renewal for the lineage.
The sages praise a noble, chaste woman for rescuing the royal family: the dynastic king, crushed by calamities and inner darkness, was ‘sinking,’ but through her good character, vows, and merit she restored the family’s standing and hope.