Shloka 26
शैब्या च सत्यवांश्रैव सावित्री चैकतः स्थिता: । सर्वैस्तैरभ्यनुज्ञाता विशोका: समुपाविशन्,शैब्या, सत्यवान् तथा सावित्री--ये तीनों भी एक ओर खड़े थे, जो उन सब महात्माओंकी आज्ञा पाकर शोकरहित हो बैठ गये
śaibyā ca satyavāṁś caiva sāvitrī caikataḥ sthitāḥ | sarvais tair abhyanujñātā viśokāḥ samupāviśan |
ശൈബ്യാ, സത്യവാൻ, സാവിത്രി—ഈ മൂന്നുപേരും ഒരു വശത്ത് നിന്നിരുന്നു. ആ മഹാത്മാക്കളുടെയെല്ലാം അനുവാദം ലഭിച്ചതോടെ അവർ ശോകരഹിതരായി ഇരുന്നു; പരീക്ഷയ്ക്കു ശേഷം ശാന്തിയും ധർമ്മക്രമവും വീണ്ടും സ്ഥാപിതമായതുപോലെ തോന്നി.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the return of inner steadiness after a dharmic ordeal: when elders and the wise grant approval, grief subsides and life resumes in a rightful, orderly manner—suggesting that ethical conduct and communal sanction help restore peace.
Mārkaṇḍeya narrates that Śaibyā, Satyavān, and Sāvitrī stand together to one side; after receiving the assent of the assembled venerable figures, they sit down without sorrow, indicating that the crisis has passed and harmony has been re-established.