Shloka 19
धौग्य उवाच सर्वर्गुणैरुपेतस्ते यथा पुत्रो जनप्रिय: । दीर्घायु्लक्षणोपेतस्तथा जीवति सत्यवान्,धौम्यने कहा--महाराज! आपका यह पुत्र जिस प्रकार समस्त सदगुणोंसे सम्पन्न, जनप्रिय तथा चिरजीवी पुरुषोंके लक्षणोंसे युक्त है, उसके अनुसार यही मानना चाहिये कि सत्यवान् जीवित है
Dhaumya uvāca: sarva-guṇair upetas te yathā putro jana-priyaḥ | dīrghāyuḥ-lakṣaṇopetas tathā jīvati Satyavān ||
ധൗമ്യൻ പറഞ്ഞു—മഹാരാജാവേ! നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ സർവ്വ സദ്ഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നനും ജനപ്രിയനും ദീർഘായുസ്സിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാൽ യുക്തനുമാകയാൽ, സത്യവാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതുതന്നെ നിഗമനം ചെയ്യണം.
धौग्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal that inner virtues and public goodwill are treated as auspicious indicators of a stable, protected life; wise counsel encourages hope grounded in character and recognized signs rather than panic.
Dhaumya reassures the king by pointing to the son’s evident virtues and the traditional marks of longevity, concluding that Satyavān should be regarded as living.