Shloka 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठका १ श्लोक मिलाकर कुल ११२ श्लोक हैं) हू... “+(>9) #2९-3 #25-२ अष्टनवर्त्याधिकद्विशततमो< ध्याय: पत्नीसहित राजा द्युमत्सेनकी सत्यवानके लिये चिन्ता, ऋषियोंका उन्हें आश्वासन देना, सावित्री और सत्यवान्का आगमन तथा सावित्रीद्वारा विलम्बसे आनेके कारणपर प्रकाश डालते हुए वरप्राप्तिका विवरण बताना मार्कण्डेय उवाच एतस्मिन्नेव काले तु द्युमत्सेनो महाबल: । लब्धचक्षु: प्रसन्नायां दृष्ट्यां सर्व ददर्श ह,मार्कण्डेयजी कहते हैं--युधिष्ठिर! इसी समय महाबली महाराजा द्युमत्सेनको उनकी खोयी हुई आँखें मिल गयीं। दृष्टि स्वच्छ हो जानेके कारण वे सब कुछ देखने लगे
Mārkaṇḍeya uvāca: etasminn eva kāle tu dyumatseno mahābalaḥ | labdhacakṣuḥ prasannāyāṁ dṛṣṭyā sarvaṁ dadarśa ha ||
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—“അന്നേ സമയത്ത് മഹാബലവാനായ രാജാവ് ദ്യുമത്സേന തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട കാഴ്ച വീണ്ടും നേടി. ദൃഷ്ടി നിർമ്മലവും പ്രസന്നവുമായി മാറിയതിനാൽ അദ്ദേഹം വീണ്ടും എല്ലാം കാണാൻ തുടങ്ങി.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights restoration through auspicious timing and moral-spiritual order: when conditions become ‘prasanna’ (clear and settled), loss can be reversed. In the Savitrī narrative context, it signals that steadfast virtue and right action can culminate in tangible renewal for the family and kingdom.
Mārkaṇḍeya narrates that King Dyumatsena, previously blind, suddenly regains his eyesight. With clear vision restored, he can see everything—an important turning point that accompanies the broader resolution of the Savitrī–Satyavān episode.