राजा दशरथश्चैव दिव्यभास्वरमूर्तिमान् | विमानेन महाहेंण हंसयुक्तेन भास्वता,इनके सिवा हंसोंसे युता एक बहुमूल्य तेजस्वी विमानद्वारा दिव्य प्रकाशमय स्वरूप धारण किये स्वयं राजा दशरथ भी वहाँ पधारे
rājā daśarathaś caiva divyabhāsvaramūrtimān | vimānena mahārheṇa haṃsayuktena bhāsvatā ||
ഇവരോടൊപ്പം രാജാ ദശരഥനും ദിവ്യപ്രകാശം പകരുന്ന തേജോമയ രൂപം ധരിച്ചു അവിടെ എത്തി; ഹംസങ്ങൾ ചേർത്ത അത്യന്തം അമൂല്യവും ദീപ്തിമാനുമായ വിമാനത്തിൽ അദ്ദേഹം ആരൂഢനായിരുന്നു।
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights the idea that adherence to royal dharma and virtue leads to exaltation and honor beyond ordinary human status, symbolized by Daśaratha’s divine, radiant form and celestial conveyance.
Mārkaṇḍeya describes King Daśaratha arriving at the gathering/scene in a brilliant, precious vimāna drawn by swans, indicating a heavenly or glorified arrival among other illustrious beings.