Shloka 1
ऑरड2 छाए. | हि २ 7 एकनवत्यथिकद्विशततमो< ध्याय: श्रीरामका सीताके प्रति संदेह, देवताओंद्वारा सीताकी शुद्धिका समर्थन, श्रीरामका दल-बलसहित लंकासे प्रस्थान एवं किष्किन्धा होते हुए अयोध्यामें पहुँचकर भरतसे मिलना तथा राज्यपर अभिषिक्त होना मार्कण्डेय उवाच स हत्वा रावणं क्षुद्रं राक्षसेन्द्रं सुरद्धिषम् बभूव हृष्ट: ससुहृद् राम: सौमित्रिणा सह,मार्कण्डेयजी कहते हैं--युधिष्ठिर! इस प्रकार नीच स्वभाववाले देवद्रोही राक्षसराज रावणका वध करके भगवान् श्रीराम अपने मित्रों तथा लक्ष्मणके साथ बड़े प्रसन्न हुए
Mārkaṇḍeya uvāca — sa hatvā rāvaṇaṁ kṣudraṁ rākṣasendraṁ suradviṣam | babhūva hṛṣṭaḥ sasu-hṛd rāmaḥ saumitriṇā saha ||
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—യുധിഷ്ഠിരാ! ഇങ്ങനെ ക്ഷുദ്രസ്വഭാവമുള്ള, ദേവദ്വേഷിയായ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ രാവണനെ വധിച്ച്, രാമൻ സുഹൃത്തുക്കളോടും സൗമിത്രി (ലക്ഷ്മണൻ) യോടും കൂടി അത്യന്തം ഹർഷിതനായി।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse presents righteous force as legitimate when used to remove a destructive, god-opposing ruler; victory is ethically grounded in restoring dharma, not in personal hatred or conquest.
Mārkaṇḍeya narrates that Rāma has killed Rāvaṇa, described as the Rākṣasa-king and enemy of the gods, and that Rāma rejoices together with his allies and with Lakṣmaṇa.