Shloka 22
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
एकेनास्य धनुष्मन्तं बाहुं देहादपातयत् । द्वितीयेन सनाराचं भुजं भूमौ न््यपातयत्,एक बाणठद्धारा उन्होंने इन्द्रजित्ुकी धनुष धारण करनेवाली भुजाको काटकर शरीरसे अलग कर दिया। दूसरे बाणद्वारा नाराच लिये हुए शत्रुकी दूसरी भुजाको धराशायी कर दिया
ekenāsya dhanuṣmantaṃ bāhuṃ dehād apātayat | dvitīyena sanārācaṃ bhujaṃ bhūmau nyapātayat ||
ഒറ്റ അമ്പുകൊണ്ട് അവൻ ശത്രുവിന്റെ ധനുസ്സേന്തിയ ഭുജം ദേഹത്തിൽ നിന്ന് വെട്ടി വേർപ്പെടുത്തി വീഴ്ത്തി. രണ്ടാമത്തെ അമ്പുകൊണ്ട് നാരാചം പിടിച്ചിരുന്ന മറ്റേ ഭുജവും വെട്ടി നിലത്തേക്ക് വീഴ്ത്തി.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined martial skill: in righteous warfare, effectiveness comes from controlled precision that neutralizes an opponent rather than uncontrolled cruelty.
A warrior shoots two arrows in succession—first severing the foe’s bow-bearing arm from the body, then striking down the other arm that still holds a nārāca, causing it to fall to the ground.