Shloka 8
इत्युक्त: स तथेत्युक्त्वा रथमास्थाय दंशित: । प्रययाविन्द्रजिद् राजंस्तूर्णमायोधनं प्रति,राजन! रावणके द्वारा ऐसी आज्ञा देनेपर इन्द्रजितने “बहुत अच्छा” कहकर पिताकी आज्ञा स्वीकार की और वह कवच बाँध रथपर बैठकर तुरंत ही संग्रामभूमिकी ओर चल दिया
ity uktaḥ sa tathety uktvā ratham āsthāya daṁśitaḥ | prayayāv indrajid rājan tūrṇam āyodhanaṁ prati ||
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അങ്ങനെ കല്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൻ “തഥാസ്തു” എന്നു പറഞ്ഞു ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ചു; കവചം ധരിച്ചു രഥമേറി, ഹേ രാജാവേ, ഇന്ദ്രജിത് വേഗത്തിൽ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores prompt acceptance of a legitimate command and disciplined preparedness—qualities praised in martial and administrative contexts—while implicitly reminding the listener that entering battle is a serious, ethically weighty act.
After being instructed, Indrajit assents (“so be it”), arms himself, mounts his chariot, and quickly proceeds toward the battlefield, as narrated by Markandeya to the king.