पुत्रमिन्द्रजितं वीर॑ रावण: प्रत्यभाषत । जहि रामममित्रघ्न सुग्रीवं च सलक्ष्मणम्,मार्कण्डेयजी कहते हैं--युधिष्ठिर! तदनन्तर सेवकोंसहित कुम्भकर्ण, महाधनुर्धर प्रहस्त तथा अत्यन्त तेजस्वी धूम्राक्षको संग्राममें मारा गया सुनकर रावणने अपने वीर पुत्र इन्द्रजित्से कहा--'शत्रुसूदन! तुम राम, लक्ष्मण तथा सुग्रीवका वध करो
putram indrajitaṃ vīra rāvaṇaḥ pratyabhāṣata | jahi rāmam amitraghna sugrīvaṃ ca sa-lakṣmaṇam ||
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ വീരനായ രാവണൻ തന്റെ പുത്രൻ ഇന്ദ്രജിത്തിനോട് പറഞ്ഞു—“അമിത്രഘ്നാ! ലക്ഷ്മണനോടുകൂടിയ രാമനെയും, സുഗ്രീവനെയും വധിക്ക.”
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights how grief and humiliation in war can harden into escalation: Rāvaṇa responds to losses by ordering further killing rather than seeking restraint, illustrating the moral danger of pride-driven leadership.
After hearing of major warriors being slain in battle, Rāvaṇa turns to his son Indrajit and commands him to kill Rāma, Lakṣmaṇa, and Sugrīva.