Shloka 36
Dvaītavana: Brahmaghoṣa, Rṣi-saṅgha, and Baka Dālbhyā’s Upadeśa to Yudhiṣṭhira
नूनं च तव वै नास्ति मन्युर्भरतसत्तम । यत् ते हल श्च मां चैव दृष्टवा न व्यथते मन:,भरतश्रेष्ठ! निश्चय ही आपके हृदयमें क्रोध नहीं है, क्योंकि मुझे और अपने भाइयोंको भी कष्टमें पड़ा देख आपके मनमें व्यथा नहीं होती है!
nūnaṃ ca tava vai nāsti manyur bharatasattama | yat te halaś ca māṃ caiva dṛṣṭvā na vyathate manaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—“ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ക്രോധമില്ലെന്നത് തീർച്ച; കാരണം എന്നെയും നിന്റെ സഹോദരന്മാരെയും ദുരിതത്തിൽ വീണവരായി കണ്ടിട്ടും നിന്റെ മനസ്സ് വ്യഥപ്പെടുന്നില്ല।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse critiques emotional coldness: true dharma includes appropriate compassion and moral sensitivity. Absence of anger may be praised, but absence of distress at others’ suffering can signal indifference rather than virtue.
Vaiśampāyana addresses a Bharata prince, remarking that he seems free of anger because, even after seeing the speaker and the prince’s brothers in a troubled condition, the prince’s mind shows no agitation or sorrow.