Setubandha-Niścaya (Decision for the Causeway) and Vānara-Senā Saṃniveśa — Bridge Strategy and Alliance Consolidation
#::732:.8 #::3::.7 () हि 2 7 षट्षष्ट्यधिकद्विशततमो< ध्याय: द्रौपदीका कोटिकास्यको उत्तर वैशम्पायन उवाच अथाब्रवीद् द्रौपदी राजपुत्री पृष्टा शिबीनां प्रवरेण तेन । अवेक्ष्य मन्दं प्रविमुच्य शाखां संगृह्लती कौशिकमुत्तरीयम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! शिबिदेशके प्रमुख वीर कोटिकास्यके इस प्रकार पूछनेपर राजकुमारी द्रौपदी कदम्बकी वह डाली छोड़कर अपनी रेशमी ओढ़नीको सँभालती हुई संकोचपूर्वक उसकी ओर देखकर बोली-- इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत द्रौपवीहरणपर्वमें द्रौपदीवाक्यविषयक दो सौ छाछठवाँ अध्याय प्रा हुआ ॥/ २६६ ॥/ हि न (0) है 7 7 सप्तषष्ट्याधिकद्विशततमो< ध्याय: जयद्रथ और द्रौपदीका संवाद वैशम्पायन उवाच तथा<<सीनेषु सर्वेषु तेषु राजसु भारत । यदुक्त कृष्णया सार्ध तत् सर्व प्रत्यवेदयत्
Vaiśampāyana uvāca: athābravīd draupadī rājaputrī pṛṣṭā śibīnāṃ pravareṇa tena | avekṣya mandaṃ pravimucya śākhāṃ saṃgṛhlatī kauśikam uttarīyam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ജനമേജയാ! ശിബികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ വീരൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ രാജകുമാരി ദ്രൗപദി മറുപടി പറഞ്ഞു. അവൾ ലജ്ജാസംയമത്തോടെ മന്ദമായി നോക്കി, കടമ്പശാഖ വിട്ട്, തന്റെ പാറ്റുത്തുണി (ഉത്തരീയം) ഒതുക്കി പിടിച്ച് അവനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
वैशम्पायन उवाच
The verse foregrounds ethical self-possession: Draupadī’s modest glance and careful adjustment of her garment signal dignity and restraint in a tense encounter, implying that inner dharma can be expressed through controlled speech and decorum even when one is vulnerable.
Vaiśampāyana narrates that Draupadī, after being questioned by the foremost man among the Śibis (the interlocutor in this episode), releases the branch she was holding, gathers her silken upper cloth, looks modestly toward him, and begins to speak.