Shloka 66
Rāmopākhyāna—Rāma–Sītā Origins and the Opening of Rāvaṇa’s Genealogy
प्रविवेश पुरं हृष्ट: स्ववेश्म च नराधिप: । भरतश्रेष्ठ! सुहृदोंकी ये सुन्दर बातें सुनता हुआ राजा दुर्योधन प्रसन्नतापूर्वक नगरमें प्रवेश करके अपने राजभवनमें गया
Vaiśampāyana uvāca: praviveśa puraṃ hṛṣṭaḥ svaveśma ca narādhipaḥ | bharataśreṣṭha! suhṛdāṃ ye sundarā bātāḥ śṛṇvan rājā duryodhanaḥ prasannatāpūrvakaṃ nagaraṃ praviśya svaṃ rājabhavanaṃ gataḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— ഹർഷഭരിതനായി രാജാവ് നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; പിന്നെ തന്റെ രാജഭവനത്തിലേക്കും പോയി. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! സുഹൃത്തുകളുടെ മധുരവചനങ്ങൾ കേട്ടുകൊണ്ട് പ്രസന്നചിത്തനായ ദുര്യോധനൻ നഗരത്തിൽ കയറി രാജനിവാസത്തിലെത്തി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler’s emotional state is shaped by the words of companions and advisers; pleasing counsel can restore composure, but ethical clarity (dharma) requires more than social reassurance—one must examine whether the satisfaction is grounded in right conduct.
After hearing agreeable remarks from his well-wishers, Duryodhana feels pleased and enters the city, then proceeds to his own royal residence, as narrated by Vaiśampāyana.