Shloka 50
चित्रसेनगन्धर्वैः कौरवसंनिपातः
Citrasena and the Kaurava engagement
षष्ठी यां ब्राह्मणा: प्राहुर्लक्ष्मीमाशां सुखप्रदाम् । सिनीवालीं कुहूं चैव सदवृत्तिमपराजिताम्
ṣaṣṭhī yāṃ brāhmaṇāḥ prāhur lakṣmīm āśāṃ sukhapradām | sinīvālīṃ kuhūṃ caiva sadavṛttim aparājitām ||
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു— ബ്രാഹ്മണർ ഏത് ഷഷ്ഠി തിഥിയെ ലക്ഷ്മീസ്വരൂപിണിയായ, സുഖം നൽകുന്ന ‘ആശ’യായി പറയുന്നു, അതേ തിഥിയെ ‘സിനീവാലി’ എന്നും ‘കുഹൂ’ എന്നും വിളിക്കുന്നു; കൂടാതെ ‘സദ്വൃത്തി’ എന്നും ‘അപരാജിതാ’ എന്നും പ്രശംസിക്കുന്നു।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse links auspicious time (the sixth lunar day) with inner and outer well-being: prosperity and happiness are not only ‘fortune’ (Lakṣmī) but are also grounded in hope and, crucially, in sadvṛtti—right conduct—suggesting ethical living as a source of lasting auspiciousness.
Mārkaṇḍeya is explaining traditional Brahminical designations and praises for a particular tithi (ṣaṣṭhī), listing its revered names—Lakṣmī/Āśā, Sinīvālī, Kuhū, Sadvṛtti, and Aparājitā—to highlight its auspicious and protective character within the discourse.