Shloka 23
कुवलाश्रचस्य पुत्रैस्तु सर्वतः परिवारित:,उस समय राजा कुवलाश्चके पुत्रोंने सब ओरसे घेरकर उसपर आक्रमण किया। तीखे बाण, गदा, मुसल, पट्टिश, परिघ, प्रास और चमचमाते हुए तेज धारवाले खड़ग--इन सबके द्वारा चोट खाकर महाबली धुन्धु क्रोधित हो गया और उनके चलाये हुए नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंको वह क्रोधी असुर खा गया
kuvalāśvasya putrais tu sarvataḥ parivāritaḥ | tadā rājā kuvalāśvasya putrair abhitaḥ parivṛtya tasminn ākrāntaḥ | tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ gadā-musalaiḥ paṭṭiśaiḥ parighaiḥ prāsaiś ca dīptaiḥ tīkṣṇa-dhāraiḥ khaḍgaiś ca tāḍitaḥ mahābalī dhundhuḥ kruddho 'bhavat | teṣāṃ prayuktān nānā-vidhān astrāṇi śastrāṇi ca sa kruddho 'suraḥ jagrāha (akhādat) |
മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ കുവലാശ്വന്റെ പുത്രന്മാർ അവനെ എല്ലാദിക്കിലും വളഞ്ഞ് ആക്രമിച്ചു. മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ, ഗദകൾ, മുസലങ്ങൾ, പട്ടിശങ്ങൾ, പരിഘങ്ങൾ, പ്രാസങ്ങൾ, തിളങ്ങുന്ന മൂർച്ചയേറിയ ഖഡ്ഗങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പ്രഹരങ്ങളിൽ പരിക്കേറ്റ മഹാബലൻ ധുന്ധു ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ചു. ക്രോധാവേശത്തിൽ ആ അസുരൻ അവർ എറിഞ്ഞ നാനാവിധ അസ്ത്രശസ്ത്രങ്ങളെയെല്ലാം വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled wrath can make conflict escalate and render ordinary means ineffective; it also implies that mere force and weaponry are not always sufficient—discernment, restraint, and right strategy are essential in dharmic action.
Kuvalāśva’s sons encircle and attack the mighty asura Dhundhu with many weapons. Wounded, Dhundhu becomes enraged and astonishingly consumes the various weapons hurled at him, showing his formidable power and the danger faced by the attackers.