Shloka 84
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
स तया पावितो देव्या ब्राह्मणो नष्टकिल्बिष: । न सीदेत् प्रतिगृह्लानो महीमपि ससागराम्,जो ब्राह्मण प्रातः: और सायं--इन दोनों समयकी संध्या और सबको पवित्र करनेवाली वेदमाता गायत्री देवीके मन्त्रका जप करता है; वह ब्राह्मण उन्हीं गायत्री देवीकी कृपासे परम पवित्र और निष्पाप हो जाता है। वह समुद्रपर्यन्त सारी पृथ्वीका भी दान ग्रहण कर ले, तो भी किसी संकटमें नहीं पड़ता
sa tayā pāvito devyā brāhmaṇo naṣṭa-kilbiṣaḥ | na sīdet pratigṛhṇāno mahīm api sa-sāgarām ||
ആ ദിവ്യദേവി (ഗായത്രി) പാവനമാക്കിയ ബ്രാഹ്മണൻ പാപരഹിതനാകുന്നു. സമുദ്രപര്യന്തമായ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ദാനമായി സ്വീകരിച്ചാലും അവൻ ദുഃഖത്തിലോ ദുരിതത്തിലോ പതിക്കുകയില്ല—ശുചിവ്രതത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവനോടു ദേവി ഗായത്രിയുടെ പാവനശക്തി അത്യന്തം മഹത്തായതിനാൽ.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Regular sanctifying discipline centered on the Devī (understood here as Gāyatrī) destroys moral taint; such inner purity protects a brāhmaṇa from spiritual and ethical downfall even amid potentially compromising acts like accepting vast gifts.
Yudhiṣṭhira states a dharma-principle: a brāhmaṇa purified by the Goddess becomes sinless, and even if he accepts an immense donation—symbolized by the whole earth bounded by the ocean—he does not come to grief, emphasizing the protective power of sacred practice.